Zeven chakra’s, vier systemen · Handgemaakt kristal uit Kreuzwertheim
Wat zijn de 7 chakrafrequenties?
De ene tabel zegt dat het wortelchakra 396 Hz is. Een andere zegt 256. Een derde 261,6, een vierde 194,18. Hier zijn alle vier de systemen, waar elk getal vandaan komt — en hoe de oude traditie met haar eigen stem klinkt.
Eerst het belangrijkste
Eerst het eerlijke antwoord
Als je op chakrafrequenties hebt gezocht, is je vast iets vreemds opgevallen: de tabellen komen niet overeen.
De ene pagina zegt dat het wortelchakra 396 Hz is. Een andere zegt 256 Hz. Een derde zegt 261,6 Hz, een vierde 194,18 Hz. Dat zijn geen afrondingsverschillen — het zijn verschillende systemen, elk met een eigen idee erachter.
Er bestaat niet één set chakrafrequenties — er bestaan er meerdere.
Er zijn vandaag minstens vier systemen in gebruik, en elk kent de zeven chakra’s een eigen tonenreeks toe. Elk is een poging om een oude, fascinerende kaart van het lichaam een taal van getallen te geven.
Hieronder vind je alle vier in één tabel, het verhaal achter elk getal — en wat de chakratraditie zelf, die veel ouder is dan elk van deze systemen, over klank zegt. Aan het einde hoeft niemand je meer te vertellen welke tabel „juist“ is. Je kunt de vraag zelf op waarde schatten en zelf kiezen.
Alle systemen naast elkaar
Alle vier de systemen in één tabel
| Chakra | Solfeggiojaren 70 | „Scientific pitch“ C=2561713 · 1988 | Pianotonen, A=4401939 | PlaneettonenCousto, 1978 |
|---|---|---|---|---|
| Wortel Muladhara | 396 Hz | C · 256 Hz | C4 · 261.63 Hz | Aardse dag · 194.18 Hz |
| Sacraal Svadhisthana | 417 Hz | D · 288 Hz | D4 · 293.66 Hz | Maan · 210.42 Hz |
| Zonnevlecht Manipura | 528 Hz | E · 320 Hz | E4 · 329.63 Hz | Zon · 126.22 Hz |
| Hart Anahata | 639 Hz | F · 341.3 Hz | F4 · 349.23 Hz | Aards jaar · 136.10 Hz |
| Keel Vishuddha | 741 Hz | G · 384 Hz | G4 · 392.00 Hz | Mercurius · 141.27 Hz |
| Derde oog Ajna | 852 Hz | A · 426.7 Hz | A4 · 440.00 Hz | Venus · 221.23 Hz |
| Kroon Sahasrara | 963 Hz | B · 480 Hz | B4 · 493.88 Hz | Platonisch jaar · 172.06 Hz |
Op kleine schermen kun je de tabel zijwaarts vegen.
Kijk goed en je ziet dat de vier kolommen niet eens dezelfde logica delen. Drie ervan klimmen gestaag van wortel naar kroon, als een toonladder. De planeetkolom beweegt anders: daar klinkt de wortel (194,18 Hz) boven het hart (136,10 Hz), omdat haar ordening de hemel volgt, niet de wervelkolom.
Vier systemen, vier logica’s, vier getallenreeksen. Elk heeft zijn eigen verhaal — en die verhalen zijn de moeite waard, want ze vertellen je wat elke tabel je werkelijk aanbiedt.
Vier verhalen
Waar elke kolom vandaan komt
-
Jaren 70 · Solfeggio
De Solfeggio-tonen (396–963 Hz)
Dit is de tabel die je het vaakst tegenkomt: 396, 417, 528, 639, 741, 852, 963 — met 528 Hz, de „liefdesfrequentie“, als beroemdste lid.
De set werd in de jaren 70 samengesteld door Joseph Puleo, die de getallen afleidde uit een numerologische lezing van het bijbelse boek Numeri, en bereikte de wereld via het boek van Leonard Horowitz, Healing Codes for the Biological Apocalypse (1999). Van daaruit groeide hij uit tot de meest gebruikte soundhealing-toonladder van onze tijd — miljoenen mensen mediteren dagelijks met deze tonen, en de uitgebreide familie van de „9 heilige frequenties“ voegt 174 en 285 Hz toe.
-
1713 · 1988
De ladder van 256 Hz
Deze kolom is een C-majeur-toonladder gebouwd op C = 256 Hz, en haar stamboom is de meest wiskundige van de vier. De Franse natuurkundige Joseph Sauveur stelde haar rond 1713 voor als „scientific pitch“, om één elegante reden: 256 is 2⁸, dus elke octaaf van C valt op een gehele macht van twee — 32, 64, 128, 256, 512. Een stemming waarin de octaven zichzelf tellen.
Het idee keerde terug in 1988, toen het Schiller Instituut campagne voerde om C=256 als „Verdi-stemming“ te herstellen, en vond van daaruit zijn weg naar de meditatiewereld. Als getallen betekenis voor je dragen, is dit de netste kolom van de tabel — een toonladder waarin de rekensom glad opgaat.
-
1939 · ISO 16
De pianoladder (261,63–493,88 Hz)
Nog één keer dezelfde C-majeur-toonladder, nu zoals een moderne piano haar speelt, met de A vastgelegd op 440 Hz — de concertstemming waarover de orkesten het in 1939 eens werden en die later in ISO 16 werd vastgelegd. Als een tabel je vertelt dat het hartchakra 349,23 Hz is, dan vertelt ze je dat het hartchakra de F boven de centrale C is, gespeeld in de stemming van de orkesten van vandaag.
Beide kolommen rusten op hetzelfde stille idee: zeven chakra’s, zeven noten van de westerse toonladder, opklimmend langs de wervelkolom van C tot B. Die koppeling is jonger dan de chakra’s zelf — ze kreeg vorm in de 20e eeuw, toen oosterse energiekaarten westerse instrumenten ontmoetten en bleken te passen. India had zijn eigen muzikale koppeling allang gemaakt: in de sargam-traditie klimmen de chakra’s met de lettergrepen SA RE GA MA PA DHA NI. Twee muziekculturen, die elk een toonladder in het lichaam vinden. (De regenboogkleuren kwamen er in 1927 bij, via de theosoof Charles Leadbeater — rood bij de wortel, violet bij de kroon.)
-
1978 · Cousto
De planeettonen (126,22–221,23 Hz)
De verrassendste kolom — want deze getallen worden niet gekozen, ze worden berekend.
In 1978 had de Zwitserse wiskundige Hans Cousto een idee dat hij de Kosmische Octaaf noemde: neem een echte kosmische cyclus en til hem, octaaf voor octaaf, het hoorbare bereik in. Eén omwenteling van de aarde duurt 86.400 seconden. Verdubbel die frequentie 24 keer en je komt uit op 194,18 Hz — een G, warm en laag. Het aardse jaar, 32 keer verdubbeld, wordt 136,10 Hz. Je kunt de rekensom zelf controleren; hij klopt, en er zit iets oprecht ontroerends in: een dag, een jaar, een maan — hoorbaar gemaakt.
De koppeling met de chakra’s kwam ná Cousto’s wiskunde, toen beoefenaars en stemvorkmakers zijn tonen langs de wervelkolom rangschikten — en die koppeling heeft haar eigen poëzie: de grond waarop je staat geeft de wortel haar toon. De maan, beweger van de getijden, klinkt in het sacrale centrum. En het hart kreeg het aardse jaar — 136,10 Hz, de toon die de wereld kent als de OM-frequentie. Die toon draagt een verhaal dat een eigen artikel verdient, en we hebben het hier verteld: Welke frequentie heeft OM?
De oudere stem
Wat de oude traditie over chakraklanken zegt
Alle vier de tabellen zijn moderne talen voor iets veel ouders. Het loont dus de vraag: hoe klonk de traditie zelf?
Het model van de zeven chakra’s kreeg zijn klassieke vorm in de Ṣaṭ-Cakra-Nirūpaṇa, een Sanskriettekst uit 1577, en kwam naar het Westen via de beroemde vertaling van Sir John Woodroffe, The Serpent Power (1918). En het verbindt wel degelijk elk chakra met klank — al eeuwenlang. Niet via hertz, maar via de stem.
Elk chakra draagt een zaadlettergreep — een bija-mantra, hardop gezongen:
LAM voor de wortel. VAM voor het sacrale chakra. RAM voor de zonnevlecht. YAM voor het hart. HAM voor de keel. OM voor het derde oog. En bij de kroon — stilte.
Deze lettergrepen worden gezongen op de hoogte die de stem van de beoefenaar van nature aanhoudt. De traditie heeft er nooit een getal aan toegekend — dat had ze niet nodig. Haar instrument was de menselijke stem, en elke stem draagt de mantra’s in haar eigen register.
Van hieruit gezien houden de vier tabellen op rivalen te zijn. Elk is een brug, gebouwd in onze tijd, tussen die oude praktijk en de moderne taal van de frequentie — vier verschillende manieren om hetzelfde verlangen een getal te geven. Welke brug je oversteekt, is jouw keuze. De traditie eronder draagt ze allemaal.
De tonen zelf
De zeven tonen horen
In ons atelier klinken de chakratonen al jaren — als puur kristalglas. Onze Chakra Energy Chimes volgen de notenladder, van C tot B, één handgeblazen chime per chakra: de wortel-C voor levenskracht en aarding, F voor het hart — balans, liefde en mededogen — tot aan de B van de kroon. Elke chime is met de hand gestemd op een referentietoon van A = 432 Hz — en precies gestemd: meet de opnames hieronder na, ze blijven binnen één cent.
-
Wortelchakra · Muladhara
Levenskracht, aarding, assertiviteit en fysieke kracht
-
Sacraal chakra · Svadhisthana
Vitaliteit, levensenergie, eetlust en spijsvertering
-
Zonnevlechtchakra · Manipura
Verwerking van emoties, gevoelens en ervaringen
-
Hartchakra · Anahata
Balans, liefde, mededogen en heling
-
Keelchakra · Vishuddha
Communicatie, expressie en zelfstandigheid
-
Derde-oogchakra · Ajna
Intuïtie en mentale kracht
-
Kroonchakra · Sahasrara
Spirituele groei en zelfverwezenlijking
Eén ding zal je opvallen: onze chimes klinken in de octaven 6 en 7 — ver boven de waarden van de middenoctaaf die in de tabellen staan. Dat is geen tegenspraak. Een noot behoudt haar naam door elke octaaf heen; een wortelchakra-C is een C, of hij nu bromt op 261 Hz of helder en klaar klinkt op tweeduizend. Wat de tabellen elk chakra werkelijk toekennen is niet één getal, maar een toon — en een toon kan klinken waar een instrument het mooist zingt. Puur kristalglas zingt hoog, lang en helder.
Druk op play, luister, en merk op wat er met je aandacht gebeurt.
Uit het atelier
Zeven chakra’s, zeven tonen
Chakra Energy Chimes — van C tot B
Al 46 jaar blaast onze familie in Duitsland instrumenten van puur kristalglas met de hand. De Chakra Energy Chimes zijn er zeven van: één toon per chakra, gestemd van C tot B op een referentie van 432 Hz, elk met een eigen standaard en een eigen stem.
Bekijk de Chakra Energy Chimes →Vragen
FAQ over chakrafrequenties
Wat is de frequentie van elk chakra? +
Dat hangt van het systeem af. De Solfeggio-toonladder loopt van 396 tot 963 Hz, de „scientific pitch“-toonladder van 256 tot 480 Hz, de concertstemming-toonladder van 261,63 tot 493,88 Hz en de planeettonen van 126,22 tot 221,23 Hz. Elk systeem heeft zijn eigen herkomst — van numerologie tot astronomie — en zijn eigen aanhang. De oudere tantrische traditie werkte met gezongen zaadlettergrepen (bija-mantra’s) in plaats van vaste frequenties.
Welk chakra is 432 Hz? +
In de vier gangbare systemen: geen — 432 Hz hoort bij een ander gesprek: het is een voorgesteld alternatief voor de standaard concertstemming A = 440 Hz, een vraag over hoe instrumenten worden gestemd, geen chakratoon. Sommige moderne tabellen bouwen wel een chakraladder omhoog vanaf 432 Hz bij de wortel, en dragen dat stemmingsidee zo de chakrawereld binnen. Onze eigen chakra-chimes zijn gestemd op een referentie van 432 Hz — niet omdat 432 een chakra „zou zijn“, maar als stemming van de hele toonladder.
Wat zijn de 7 chakraklanken? +
De traditionele chakraklanken zijn lettergrepen, hardop gezongen: LAM (wortel), VAM (sacraal), RAM (zonnevlecht), YAM (hart), HAM (keel) en OM (derde oog) — waarbij de kroon met OM of met de stilte zelf wordt verbonden. Deze bija-mantra’s zijn veel ouder dan welke frequentietabel ook en worden gezongen op de hoogte die de stem van de beoefenaar aanhoudt.
Zijn chakrafrequenties wetenschappelijk bewezen? +
Specifieke frequentie-op-chakra-effecten zijn geen onderwerp van klinisch onderzoek geweest — de chakra’s horen bij de spirituele traditie, en de wetenschap heeft deze tabellen als zodanig niet getoetst. Wat het onderzoek wél laat zien is eenvoudiger en solide: klank en muziek kunnen het lichaam meetbaar kalmeren — langzamere adem, lagere stressmarkers. Alles daarbuiten is een kwestie van beoefening en persoonlijke ervaring, en de uitnodiging van de traditie staat nog steeds: probeer het met je eigen oren.
- Ṣaṭ-Cakra-Nirūpaṇa (1577), vertaald door Sir John Woodroffe (Arthur Avalon) in The Serpent Power (1918): het klassieke model van de zeven chakra’s en de bija-mantra’s.
- C.W. Leadbeater — The Chakras (1927): de regenboogkleurenreeks in het moderne westerse beeld.
- Leonard Horowitz & Joseph Puleo — Healing Codes for the Biological Apocalypse (1999): de Solfeggio-frequenties en hun afleiding uit het boek Numeri.
- Hans Cousto — Die kosmische Oktave / The Cosmic Octave (1978): de octaafwet en de berekeningen van de planeettonen.
- Joseph Sauveur — „scientific pitch“ (C = 2⁸, ca. 1713); ISO 16 — concertstemming A = 440 Hz (1939/1955).
- Planetaire stemvork-chakrasets (Meinl Sonic Energy en andere) — de planeet-chakra-toewijzing zoals die vandaag wordt verkocht en beoefend.
- Onze eigen meting — de chime-opnames op deze pagina, geanalyseerd in juli 2026: grondtonen binnen één cent van een referentie A = 432 Hz.